Dosyanın son hazırlıklarını yaptıktan sonra birkaç arkadaşıma konudan bahsettim;romanın kahramanını tanıyıp tanımadığımı sordular. İnsanın bana tanımıyorum. Kırk sene önce şu an hatırlayamadığım bir ortamda kulak misafiri olmuştum. Olay gerçekte yaşanmışsa da tüm isimler kurgudur. O yıllarda tabii bir gün öykü ve roman yazacağım aklımın ucundan bile geçmezdi. . .
Derken duyduğum olayı zamanla kurgulayıp kitap haline getirdim. Ancak yayınlamak için on beş sene bekledim diyebilirim. Her geçen yıl,her geçen gün üzerinde çalıştım.
Hayatın kendendisi gibi. . Kader çizgisinde kurgunun bize ait olması gibi. . Hayat görmediğimiz zenginliklerle dolu,fark edemediğimiz. . . Yaşadığımız acı olaylarının arasında iyileri ayıklamadığımız. . .
Kaderin bizi yönlendirdiği yaşanmışlıklar ile bir anlık hatalar,hayat boyu vicdan azabı çektirse de,belki de karşılığında göremediğimiz birçok lütufla dolu olabileceği gibi. . . Bu roman kahramanı Nebahat hanımın yaşadıkları gibi,altmış yıldır sakladığı sırrı gibi. . .
Kim bilir?
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi