Ey mavisine hüküm çaldığım makber,
Maviliklerine hapset kuşları. . .
İnsanları tanımasınlar, hevesleri kırılır.
Bu dünyaya perde ol,
Çünkü senin esaretin bile özgürlüğün doruk noktası. . .
Sen en çok bilinen gök mavisi,
Turkuaza çalan rengin sonsuz bir fetih,
Yerler ve gökler arasında sıkışan insan,
İç yoksunluklarının, yıkıntıların efendisi. . .
Tanıştırma kuşları bizimle, görmesinler içimizi,
Ağlayan deniz analarını,
Sadece soluk almaktan ibaret değil dünya,
İçimiz ağır, bilmesin kuşlar. . .
Ve ruhumu mesken edinen sanrılar. . .
Beni hayatla bunca yoğurma,
Elimden tutan toprak, başımda dönen dünya, beklemesin!
Ben dağ gülüşlü çocukları beklerim,
Ve biz insanoğlu;
Elimiz dünyaya bulaşmış,
Dilimiz ahirete mektup yazıyor. . .
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi
Fırsatları ilk sen öğren!
Yeni kampanyalardan ve alışveriş fırsatlarından haberdar ol.