Şairimiz "Ben insanları en çok yazılarda anladım. " diyor ve ekliyor: Tanrı'ya inandığı kadar yazmak, yazmak, yazmak. . . Ve yazdıkça inancını hissetmek. . . Mademki varım, öyleyse Tanrı istedi ve ben yazılarımda ruhları tasarladım. Sebepsiz, çıkarsız ve insanca sevmelerle dolu kemiklerimin arasındaki ruh torbam. . .
Bana yakınsan hep bileceksin, ben seni hep ruhumla saracağım. . . Düştüğünde ellerimle yakalayacağım. . . Ve hep parmaklarımla gülümseyeceğim Tanrı'ya şükretmek için, sevdiğim her ruhun varlığına. . .
Mademki varım, öyleyse Tanrı istedi ve ben yazılarımda ruhları tasarladım. . .
Fulyaca
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi