Babaannem, babaannemiz. . .
Sahi çoğumuzun yanı başında bir babaannesi vardı değil mi; dizinin dibinde oturduğu, dara
düştüğünde sığındığı, hayat tecrübesiyle yönlendirmesine ihtiyaç duyduğu?
Günümüzde yaşanılan acayiplikleri anlamlandıramayıp, bu yaşanılanların akıl işi olmadığını hâl
lisanıyla zihinlerimize mıh gibi kazıyan. . .
Bu dünyaya gözlerini yumsa da her daim hakikate gözlerinin açık olduğunu bildiğimiz
babaannelerimiz, anneannelerimiz, dedelerimiz, teyzelerimiz, amcalarımız. . . Göğe yükselen
çınarlarımız. . .
Şu gök kubbenin, yüzü suyu hürmetine ayakta durduğuna inandıklarımız. . .
Bizim bu kitaptaki babaannemiz de öyle işte. . .
Kimi zaman bilge bir anlatıcı, öğüt verici; kimi zamansa soğuk duş etkisi uyandıracak kadar sarsıcı, etkileyici, şaşırtıcı. . .
Beyza Karakaya'nın Nihayet Dergisi'nde, "Babaannem Diyor ki" başlığı altında yazdığı yazılara
yenilerini ekleyerek hazırladığı elinizdeki bu kitapta; yazarımızın atasözleri, deyimler, eski
türküler, yeni şarkılar, kitaplar ve fotoğraflarla bezediği kitabın bir köşesinden uzatıyor başını
adeta babaannemiz ve anlamlandırmakta zorlandığı dünyanın ahvâlini merak edercesine soruyor:
"Dünya yerinde mi?" Bizi alıp bambaşka diyarlara yolculuğa çıkartıyor bu soru. . .
Geçmişten günümüze bir köprünün mücessem hali olan babaannemizle yolculuğa hazır mısınız?
Eğer şimdi hazırsanız, babaannemizin inşâ ettiği geçmişten günümüze uzanan köprüden birlikte
geçelim. . .
Kitaptaki babaannede kendi babaannesini/anneannesini, annesini, ya da kendisini bulanlar. . .
İçinde bir yerlerde bir babaanne gizleyenler. . .
Siz önden buyurun lütfen . . .
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi