Sende kavmimi görüyorum
Topallayan habercimi, otağımızı
geceleri yaktığımız ateşi, üzerinden atlayan delileri
ve burada olmanın gerekliliğini
Tüm gücümle haykırıyorum
Durma gel
Kalınması gereken ne kadar yer varsa oyalayarak
Başka bir yerde kalmanın manasını yitirdiğini bilerek
Kalbini terk et ve gel
Çünkü ikiye böleceğim
Kalbimi
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi