Bazen bütün kapılar yüzüne kapanır, bazen hiçbir şey yolunda gitmez; seni hayatta tutacak bir şeyler ararsın.
Kimi zaman yaşamak bile anlamsızlaşır. Yapabileceğin tek bir şey kalır; açar ellerini dua edersin. "İki ileri,
bir geri. . . " Huzura bir mehter gibi gidersin.
Çünkü gitmemişsindir uzun zamandır, içinde onsuz geçen günlerin çekingenliği vardır; utanırsın, sıkılırsın. . .
Bir karabatağa düşmüşsün gibi çıkmak için çırpınırsın. Sonra seni Yaratıcı'na götüren kara bulutlar dağılır,
diline istemsizce bir ayet dolanır; hani uğruna canını vereceğin kardeşin gibi, hani kalabalıklar arasında
yalnızken bir anda karşına çıkan arkadaşın gibi, hani buz tutmuş kalbini ısıtan güneş gibi, hani derdini
döktüğün sırdaş gibi. . .
"Ey haddini aşan kullarım!
Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. "
(Zümer-53)
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi