Victor Hugo, aydınlanmacı hümanizmin geleneğinde,
suç ile ceza ilişkisinin insansız
bir mıntıkada tartışılmasının anlamsızlığı-
na işaret eder gibidir. Onun kişisi, hayat ile
ölüm arasındaki dar sınır çizgisinin üzerinde,
geri dönülmez bir noktada durmaktadır.
Önünde bütün yolların sonu vardır: İnfaz.
Ve bu infazdan kurtulmanın tek ihtimali vardır:
Toplum vicdanından ya da yargıçlardan
umabileceği merhamet.
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi