Topladım tüm kül kırıntılarımı,
Biraz hüzün biraz yüzün var heybemde.
Ama, en çok yüzüme hüznün zehir saçıyor.
Batarken güneşi kıymet bilmeyenlerin
Ben güneşe şiirler ekiyorken dağ gibi
Güneş, benden kaçıyor. . .
Sonrasında
Sükutuna küllerin,
Güllerin en senini ektim de yara gibi,
Çıbanca büyüttüm sen denilen nimeti. . .
Ve kopup düşerken kalbinden adım
Sararmış bir yaprak gibi,
Keşke, topraıında humus olsaydım. . .
(( şair ) ( simin ))
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi