Ben, ismim lazım değil, yirmi üç yaşındayım ve şehrin en yüksek ikinci binasından düşüp kocaman bir yarık bıraktım kaldırımda. Belki bir de sökük bir elbise, belki kırık bir kalp, yetim bir çocuk, fakir bir halk, bertaraf olmuş bir yeryüzü. Herkes kadar parmağım var bu işlerin tümünde ve hiç kimse kadar sorumlu değilim. Hikâyeler yazılıyor, hikâyeler yaşanıyor. Aslolan bir şey varsa; kırmızı olan her şey, içinde olduğumuz koca bir yumak hâlinde devam ediyor.
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi
Fırsatları ilk sen öğren!
Yeni kampanyalardan ve alışveriş fırsatlarından haberdar ol.