Acının ve ölümün kucağındaki İstanbul oma sığınmış aşk çocuklarıyla beraber yitirdiği erdemini geri ister. Bu aşk çocukları sürekli ezber bozarlar: Sevdikleri için o kim? Demezler de, o ben, derler, üstüne basa basa. Yelda Karataş bu kitabında İstanbul artık yazılmaz, demişse de tükenişini iliklerinde hissettiği bu şehirden bir sevda masalı yaratmış. Kirlenen bütün insan ilişkilerine inat. . .
Evet, İstanbul ve onun altın dişi Beyoğlu çamura batmıştır. Ama çamurun dibinde ışık vardır. O ışıkta kimsesiz aşklar çırpınıp durur.
Bence, İstanbul Bir Dişi Orospu, Beyoğlu Altın Dişi adlı bu kitap geçmişin kaybolmuş güzelliklerine ve yitirilmiş masallarına yazılmış cesur bir ağıttır. . .
Cezmi ERSÖZ
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi