Pencere perde kapalıyken girer ışık odana yeter ki istesin. . .
Bu şehir bizi hiç görmedi birlikte, hiç bilmedi neyin nasıl olduğunu, anlattıklarımdan biliyordu hepsi bu. . .
Şehirler okuyuculardı, bizse yaşanılanlar. Kara kutusu yaşanılanların olmalıydı bir yerlerde. Gözüken, duyulan, anılan, sanılan, sayılan, geçilen, gidilen, duranlardan oluşan ömür; aslında daha çok kaçırılan şeylerden oluşuyor.
Bir kara kutu açılmak için geç kalınan cinsten midir bilmem; ama şimdi açmak, okumak, sarılmak, kazanmak, düşünmek, ağlamak, gülümsemek, sahip olduklarını köpürtmek için sanki tam zamanı. . .
Yeniden karşılaşmak ne hoş,
O vakit tekrar merhaba.
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi