"Kokusunda can bulduğum
Sen benim uçurumum olacaksın. "
İşte oradaydı. . .
Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu.
Sanki ona biraz daha dokunmazsam ölecektim. Bu
hastalıklı duygular beni ele geçirmişti, yavaş yavaş
yanına yaklaştım ve tam önünde durarak gözlerine
baktım.
O kadar güzeldi ki. . .
Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde
bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bakışlarıyla tam
önümde durmuş bana bakıyordu. O dolgun
dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibiydi. Ona
baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve
içimden geçenleri yakarırcasına söyledim:
"Yakıyorsun Zeynep! Alev alev, cayır cayır
yakıyorsun!"
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi