Mecnun ki âşıklık makamlarını bir bir yaşıyordu. Pişiyordu yavaş yavaş. . . Her geçen gün biraz daha değişiyordu. Kurtuluyordu emanet bedenden. Ruhu eski zaman bilgeleri gibi uzaklaşıyordu arzulu cismaniyetten. . .
Ve Mecnun şimdilik Leylâ faslıyla sınanıyordu.
Neylesin ki, Leylâ hâlâ onun dünyada vazgeçemediği tek varlıktı. Leylâ birkaç yudum suydu içtiği. Leylâ birkaç lokma azıktı yediği. Fikrinde gene o, zikrinde gene o. . .
Hayalinde Leylâ. . .
Düşünde Leylâ. . .
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi
Fırsatları ilk sen öğren!
Yeni kampanyalardan ve alışveriş fırsatlarından haberdar ol.