- KHK'lı olduğum için benimle konuşmaktan bile o kadar çok korkan kişi gördüm ki bir an vebalı mıyım acaba diye düşündüm. Yüzyıl öncesinde nasıl vebalı insanlardan kaçılıyorsa şimdi de KHK'lılardan kaçılıyordu maalesef.
- Geceleri uyuyamıyordum, birisiyle konuşmak da hiç içimden gelmiyordu. İnanılmaz seviyede agresiftim ve annem üniformamı ben görmeyeyim diye saklamıştı, çünkü gördükçe sinirleniyordum.
- Yine iş arayışı ve "eski askeri öğrencisin alamam" laflarını duymam beni daha çok yıpratacaktı.
- Her yerde her adaletsizliğe ses çıkarmam, aynı adaletsizliğe uğrayan kişilerin sessizliği, korkaklığı, olan oldu deyip oturması. . . Yahu insan bu hayatta ne için yaşar? Karnını doyurup günü bomboş geçirmek için mi yoksa her zaman her yerde hakkı savunmak için mi?
- 3D MR'lar, kortizonlar, ilaçlar, iğneler ve her yerime sürekli kramp girmesi. . . Öldürmemişti bu hastalık beni ama şu an yaşatmıyordu da. . .
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi