Necipcik, Necipcik, dem çekiyor kuş;
Yokuşlar iniştir, inişler yokuş;
Bir yokluk, bi varlık; ne değiş-tokuş!
Bir şu yan, bir bu yan, gidip gelmeler. . .
Kuş, dem çekiyor, cik cik ötüyor da Necip Fazıl dedemizin adını söylüyormuş:
"Necipcik, Necipcik. . . " Varlıkla yokluğu sanki kulağına fısıldıyormuş.
Kuş kardeş, Necip Fazıl üstadımızı çocukluğuna götürmüş de ona ne güzel
isim bulmuş: Necipcik. . .
Haydi canlar Necipcik'i gülücükle karşılayalım.
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi