Gün ağardıysa yine bu sabah, içini karartmak niye? Dök içindekileri,
kurtul karanlığından ruhunun. Bağıra bağıra yaz, dans ederek çiz,
sessizce haykır dünyaya, "Ben varım ve mutlu yaşamak istiyorum. "
diye. Kimse duymazsa da ben duyarım; çünkü ben, senin "Ruhundaki
Kara Kutu"yum.
Ben, kederlerinin umut taciri. . .
Ben, yaşanmışlıklarının ağır ağabeyi. . .
Ben, gücenmişliklerinin gözü yaşlı tazesi. . .
Ben, bilinmezliklerinin saklı vadisi. . .
Ruhunun kara kutusunu, karanlığında bırakma ki "kara" sadece
sevdaya ait kalsın. Yüreğinin tek yükü sevda olsun. Sevda bir gün
Leyla, bir gün Aslı olur; bakarsın adı değişir de özü sende saklı kalır.
***
Bu kitap,
sana özünü kaybetmemiş sevdalar getirsin.
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi