Satılık İmparatorluk; Lozan ve Osmanlı'nın Reddedilen Mirası

Onlar sanıyorlar ki, biz sussak mesele kalmayacak.
Halbuki biz sussak, tarih susmayacak.
Tarih sussa, hakikat susmayacak Sezai Karakoç Osmanlı Devleti'nin parçalanması birkaç ay içerisinde gerçekleşti ve 1918 yılı Ekim ayının son günü artık Osmanlı'sız bir dünya haritası vardı.
Bununla da bitmedi.
.
.
Önce Saltanat, sonra Halifelik, İngiliz dayatması daha doğrusu oyunu yüzünden birer hamlede kaldırıldı.
1925'te toplumun kılık kıyafeti değiştirildi.
Maksat, yeni bir insan vücuda getirmekti.
1928'de bu defa alfabesi (yazısı) elden gitti Osmanlı'nın.
Mahir İz'in dediği gibi maksat "maziden alakayı kesmek"i.
1932'de ezan Türkçeleştirildi.
Tüm bunları boşalan camileri satmak veya kiralamak, yıkmak veya arsasını ele geçirip partinin kodamanlarına peşkeş çekmek üzere iç etme adımı takip etti.
Velhasıl, Lozan süreciyle birlikte Osmanlı satılığa çıkarılmıştı.
Yalnız antika eşyaları, camileri, medreseleri değil; Ayasofya'sı dahil pek çok maddi ve manevi varlığı satıldı.
Kime peki ve neden? Elinizdeki kitap, Osmanlı mirasının neden ve nasıl satıldığını ve bir cihan imparatorluğunun cihangirlik sevdasından vazgeçmiş varisi tarafından nasıl hoyratça yok edildiğini gösteriyor.
Varis ne kadar unutmak isterse istesin, enkazdan artakalanlar mutlaka bir yerden başlarını uzatıp seslerini duyuracaklardı.
Mustafa Armağan, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçişte ve sonrasında yaşananları ele alarak tarihle yeniden hesaplaşıyor: Satılık İmparatorluk.
.
.