Şefik, kadının ensesindeki saçları yukarı topladı, fermuarı çekti. Ancak saçlarını koyvermeden dudaklarını ensesine koydu ve gezdirdi. Zeliha o anda ilkin gözlerini yumdu, sanki bütün hücreleri alevlenmişti. Bir cesaretle döndü Şefik'e sarıldı.
Tam nefessiz kalmak üzereyken bıraktı, kaba kaba soluyordu, gözlerini açtı ve başını kısa bir süre Şefik'in boynuna yaslayıp sakinleşti.
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi