Kimi yazarlar vardır, yaşamları ile yapıtları arasında derin uçurumlar görürsünüz.
Oysa, Daver Darende'yi anlamak için resimlerine ve yazılarına bakmak yeterlidir.
Şıkır şıkır resimlerinde neyi imliyorsanız; iyi, ilkeli insanlığının kanıtı yazılarında neyi anlıyorsanız, Daver Darende tam da odur.
Elinizdeki kitapta diyor ki, "Uygar olmak zor iş.
"
Sanmayınız ki, Darende, uygarlıktan yakınıyor.
Bilisizliğin kuraklığını giderebilmek, o çölü verimli kılabilmenin ne denli güç olduğuna değiniyor.
Kitabın içine girdiğinizde, bu tezin ilmik ilmik örüldüğüne de tanık oluyorsunuz.
Aragon'dan Melih Cevdet Anday'a, Haldun Taner'den Kafka'ya uygarlık; isimler, anılar, izlenimler, alıntılar ve yorumlarla algı dağarcığımızın küçük odalarına yerleşiveriyorlar.
Daver Darende'nin sanatı, yazısı ve dünya görüşü hiç yaşlanmaz.
Çünkü o, dediği gibi, mutluluğu çalışmada bulanlardan.
.
.
Uygarlığın amacı da sonsuz mutluluğu aramak ve bulmaya çalışmak değil mi zaten?
Işık Kansu
'Uygar Olmak Zor İş'te adı geçen o büyük sanatçıları ve aydınları, Daver Darende'nin penceresinden gözlemlediğinizde, ilk hissettiğiniz duygu müthiş bir yalnızlık olacak.
O insanları hiç tanımamış olsanız bile.
.
.
Niye birçoğu bugün yok, diye geçireceksiniz içinizden.
Ve içinde yaşamaya mahkum edildiğiniz düşünsel coğrafyadaki çoraklık, bir kez daha acıtacak yüreğinizi.
Sonra Daver Darende'yi kıskanacaksınız.
Size bugün yokluklarıyla kendinizi yalnız hissettiren, o hiç tanımadığınız insanlarla kurduğu sıcak dostluklara, paylaşımlara, birlikte sergiledikleri mücadelelere imreneceksiniz.
Ve kitabın son sayfasını çevirdiğinizde, bu ülkenin en saygıdeğer insanlarını bir parça olsun özümsemiş olmanın doygunluğunu yaşarken; dünle bugün arasında adeta bir uygarlık köprüsü olan Daver Darende'ye minnet duyacaksınız:
'İyi ki Daver Darende var!' diyeceksiniz.
.
.
Server Tanilli, "İnsanlığa aday' olarak doğarız; insanlığın kültürel birikimini öğrenerek 'insanlaşır'ız.
" der bir kitabında.
Daver Darende hiç şüphe yok ki, bu toprakların en 'insanlaşmış' yazarlarından biri.
.
.
Ne mutlu ona, ne mutlu onu okuyanlara!
Taylan Özbay