Heyatê mi de kirmanckî her tim wayîrê cayêde zaf taybetî yo. Ez şîkîn vajîne ke hendê (hondê) ey
çîyêde bînî dilgermîye mi nêda û nêdano. Beguman no halêde zaf normal o. Çi ke raya verêne mi bi
nê ziwanî vengê maya xo hesno, aye lorik û şanikî mi rê bi ey vatê, bi ey mi de yarenîye kerda, mi ra
"sêmênê mi" vato, bi ey mi ra hêrs bîya, perno ra mi ser. Xoza (tebiet) û komelo ke ez tede bîyane
pîl mi bi nê ziwanî nas kerdê û bi ey, înan de têkilîye na ro. Qisa derg mekerî; ez bi nê ziwanî
estane, bi nê ziwanî cuya xo ramen. O ke bimro, ez kî miren. Fîzîkî nêbo kî hetê ruhî ra miren,
têkilîya min a sosyale mirena.
Ez nika xo bi xo fikirîn; gelo seba ke ziwanê min ê dayîke, no ziwano şîrîno delal vîndî nêbo, mi
çiqas xo verdo? Nê derheqî de kêmî û şaşîyê mi estê, eke estê çik ê?
Seke mi sewbîna (zovîna) cayan de kî qal kerdo, bi kirmackî nuştoxîya mi dormeyê 1977î de dest
pêkena.
Bu Yazı Hakkında Henüz Hiç Yorum Yapılmamış
Yorum yazabilmek için önce üye girişi yapmalısınız. Üye Girişi